مواد لازم falling strawberries + گلهای دور ملافه
وقتي آب و شكر كاملا جوشيدن
و صداي تركيدن حباب هاي سطح مايع
مثل حركت يه وزغ روي برگ نيلوفر هاي آبي شد
مي تونيم توت فرنگي هارو بالاي ظرف بگيريم
تا همين طور كه سقوط مي كنن
از بخار آب و مخلوط شكر
كاملا آغشته بشن
و قبل از هم زدن توت فرنگي ها
مي ذاريم كه اونا هشت دور توي آب بغلتن
و در همين زمان
چند بار پنجره رو باز مي كنيم
و قاشق هامونو در جريان هوا قرار مي ديم
تا بوي فلز داغ
از روي قاشق هاي سربي
گرفته بشه
اگه گل هاي دور ملافه
خيلي از هم فاصله داشته باشن
حالت خواب آلودگيو تا آخر روز حفظ مي كنن
ولي اگه زيادي در هم فرو رفته باشن
ممكنه باعث سردرد يا حتي سرگيجه بشن
اين فاصله بايد در حدي باشه
كه شما بتونين حروف اول اسمتونو بين گل هاش بنويسيد
حتي مي تونيد
به حدي كه مژه ي پلك پايين چشم راستتون
تا مژه ي پلك بالاي چشم چپتون
فاصله داره
اين جای خالی رو ايجاد كنيد
و اونهايي كه ادعا مي كنن فقط يه پلك دارن
بهتره از ملافه هاي بدون گل استفاده كنن
هيچ دليلي نمي بينم كه اين توضيحاتم به درد همه بخوره
به هر حال
اگه حواستون به توت فرنگيا نباشه
و زيادي روي اجاق بمونن
حرارت باعث ميشه رنگشونو از دست بدن
و تقريبا كبود و آبكي بشن
گذشته از اينا
بهتره از رنگ صورتي با هيچ تركيب مسخره ي ديگه ای استفاده نكنين
و بي خودي هم بهتون اين حس دست نده كه شايد كمي خلاقيت لازمه تا چاشني كار بشه
همون طور كه گفتم
شكر بهترين چيزي بود كه مي شد استفاده كرد
من هيچ گونه ماده ي اضافه مثل وانيل يا خامه پيشنهاد نمي كنم
چون اگه نخ هاي صورتي با سبز مخلوط بشن
و از اون جايي كه رنگ ملافه هاي شما لزوما آبي لجني نيست
پس بهتره فكر اين كه از هرگونه تزيين اضافه استفاده كنيد به فراموشی بسپارید
خب اين بهترين راه حله
/.
به نقطه ي محو باران در آسمان
نگاه مي كنم
و ابر هايي كه
فرزندان ناقص خود را
رها مي كنند
و چون زنان
در اوج درد زايمان
مي غرند
و برق نگاهشان
فرو مي ريزد
بر سر آنان كه
طرح لباسشان
قطره هاي متلاشي جسم ناقص
باران است
آنان که
تا سوختن تمام سيگار
ص
ب
و
ر
ي
نكردند
و اين گونه
باران گرفت
جوراب های تازه ام را خواهم پوشید
صدای خنده ی ماهی ها
پیچیده در هر حباب
و کسی با ناخن
شکنجه ام می دهد
_ هر حباب که می ترکد _
و موج
پنجره های توری لباسم را
کف آلوده
یادت هست؟
صورتت را بین تورهایم می گرفتی
و بازدمت پر بود
از عطر سینه هایم
معجون آماده است
رو به روی من نشسته
هیچ فرقی نمی کند چطور شد به اینجا رسید
تا به این حد نزدیک
احساس برد می کند
می گذارم خوش باشد
این لطف بزرگیست
ولی می گذارم خوش باشد
رو به روی من نشسته
و لبخند مایع اش
از گنجایش لب های پهنش
سر ریز می شود
وقتی نی را می مکد
تمام خنده اش
جاری می شود درون لیوان
دلواپسی کار دستش داده
انگار به جای مکیدن می پاشد
و اگر به جای پاشیدن بمکد
چه مصیبتی!
جاری می شود درون لیوان
و من با قاشقم
آن را هم می زنم
نجاتگر
شنيدن نفس هايت در حنجره ام
يك نشانه است
و شايد هيچ كوفتي نباشد
همين قدر مطمئنم كه تو
تا ثانيه ي آخر
زير دست و پا زدن هايت
در طشت آب
به من خیره بودی
آخرش به خر خر افتادي
و من مي دانم چقدر درد داشت
وقتي آب از دماغت بالا مي خزيد
و دست هايش را در مخاط كثيفت فرو مي كرد
ـ گذرگاه نفس هاي ما ـ
اعتراف مي كنم آن روز پشت در پسري را در تمام زاويه هاي برخاسته اش
حريصانه لمس مي كردم
و او مات در چشمهايم
تو را مي ديد
كه ابلهانه در خيالات عاشقانه ات خوابيده اي
بعد تو آمدي و او را در آغوش گرفتي
و من تلفيق رنگ هاي خسته ي رنگين كمان را با دستهايم مي كشيدم
مي تواني تصور كني نجاتگرت
چند لحظه پيش قصد جانت را داشت
این منم که در آن فرو می شوم
و من در كوچه هاي خلوت از جنسی متفاوتم
نگاه مضطربشان را دنبال مي كنم
به انحناي برخاسته شان نگاه مي كنم
و بوسه های دیوانه ام را بر لبهایشان حک می کنم
چه سايه ي سبز پر رنگي
و بعد موهاي من
كوتاه روي گردنم چنگ مي زنند
دخترها مرا می بوسند
بر صورتم بوي خشك پودر مي نشيند
در مستراح دانشگاه
اين كثافت ها چقدر سلسله وار زيبايند
هیچ کس نمی تواند لطافتشان را بر انگشتان برهنه اش لمس کند
در تركيب رنگهاي زيتوني و سبز
اندكي خوابش كهنه ي متعفن
و دست هايم فرو رفته در خیالاتش
لجن های متورمش در شكل بي تفاوتي هايم نمي گنجد
خب روي اين لباس ها مي خوابيم
و در وسعتش غلت مي زنيم
شكل واقعيتم را
آنجا كه چشم هايم در گودي كودكانه اش به شيرهاي آب خيره مي شوند
كه چكه مي كنند
پياپي
و انگار جايي آب در جريان است
لباس هايمان خيس مي شود
در مستراح دانشگاه
