پریدن

                                    از بالای ساختمان

                                    پریدن

                                    به آسمان

                                    پریدن

                                    از روی جوب

                                    پریدن

                                    به هم دیگه

                                    پریدن

                                    از خواب

یه آدم معمولی

کمی عاقل

گاهی زبون نفهم

مدام

تنه می زند

به گیجی پیوسته ی من

                                                بین دایره های مدور چرخان

                                                                             دیدم

                                                          خودم بود

From a virgin girl to a virgin boy

As you know last year I married with peanuts

I don’t know does it count as a husband?

By the way are you still virgin or not?

Reply:

Of course not

Peanut isn’t enough

But life fucked me in several ways

I didn’t know that life is a gay

آدما وقتي سفر مي كنن كه مردن

بهت مي گن اون رفته به يه جاي دور كه نمي تونه برگرده

يه جايي كه نه مي تونه يه زنگ بزنه يا حتي نامه بنويسه

اونو توي  يه صحراي گرم و خشك تصور مي كني كه بين خارهاي نيم سوز نشسته

و مارمولك ها زير پاش وول مي خورن

بعد یهو مي پرن توي فكرت و مي گن جاي خوبي رفته

حتما بهش خوش مي گذره

و تو تمام اون گرمارو مي بري توي فكر دوميت

مي نشونيش روي يه صندلي زير سايبون و توي دستش يه ليموناد خنك می دی با يه ليمو گوشه ي ليوانش كه آروم آروم مزه مزش مي كنه

در حالی که به كف سفيد دريا نگاه مي كنه كه گاهي تا زير زانوهاش بالا مياد و بين انگشتاش پر از شنه

اصلا چرا بايد گرم باشه؟

چون گرما خواب آوره

و اون حتما خوابش گرفته كه به تو فكر نمي كنه

يا حتي اگه گاهي ياد تو بيافته حال نداره از جاش بلند شه

بعضی آدما توی راه می میرن

درست لحظه ای که می رسن به فرودگاه

یه دختر با کت قرمز از جلوشون رد میشه

و جوری که انگار داره مژه هاشو از هم جدا می کنه چشمک می زنه

اما اون با کت قرمز و چشمک پهنش همونجا توی فرودگاه می مونه

نزدیک گمرک

آدما گم میشن

بین هم

و یه نقطه که سایه ی بلندی داره

که اندازه ی یه کف دست بارون خیسه

اونجا به تابلوی پرواز چشم دوخته

دختر با کت قرمز از جلوش رد میشه

پرواز ایران _ پاریس on time

لیمونادشو آروم آروم مزه مزه می کنه

سبزیجات پخته طعمی آبکی و خنک دارند

و زیر دندان مثل ترکیدن حباب های صابون پخش می شوند

گوشت سرخ کرده مزه ی داغ و چسبناکی دارد

کمی روی زبان را گس می کند و در سقف دهان مثل غبار می نشیند

ماست بوی دستهای کودکی ام را می دهد

وقتی زنجیر های بافته ی تاب را می فشردم

عطر سنگین آهن

و نفس های گیج و خواب آلود

و آب

تشکیک ذرات معلق هواست

که بر زبانم سر می خورد

و در میان دندان هایم سر می خورد

آلو یک سطح گسترده با رگه های شیرین است

که از میان پوسته ای ترش و کاغذی می شکفد

آلبالو ها شیطان های سرخ کوچک اند

خونشان جوهریست که از بین لب هایم می جهند

و روی پوستم رشته رشته می شوند

تا در جایی میان سینه ام

نهر های فراموشی به هم بپیوندند

هیبت سیاه یک سگ

در بخش بیابانی شهر

پخش شده بود

                                           نزدیک جاده ای

                                           که دختر خوش اندامی در آن

                                           ول می گشت

                                                    و با خود حرف می زد

باد که صدای زوزه های ضعیفش را

قطعه قطعه می کرد

                           در دل دخترک

ترس دریده شدن می ریخت

                                     یک روز در گذرهای هراسناکش

                      از کنار سگ

زبانش را بر کف سفیدی که دور پوزه حیوان خشک شده بود

کشید

        و احساس کرد

        میل شدیدی به مزه کردن تکه ای از گوش چپش دارد

جاده با هیکل ظریف درختان در امتداد شهر

و باد همچنان پر از سرگیجه های اصوات

                                                   دختری به دنبال دمش

                                           دور خود می چرخید

       کسی را می شناسم

                 که زندگی اش

                 قطره قطره چکیدن بر خطوط نوشته های من است

کلماتی که گوی مرتعش خیالش را

                       جوهری می کنند

آنوقت آن بیرون

                    چند نفر

                    دیواری که آسمان را از نگاهش جدا می کند

                آجر به آجر

                          رج به رج

                                          ادامه می دهند

                                و بی رحمانه می گویند

 این همه جوهر آبی درون توست

                               آسمان را دیگر

                         می خواهی چه کار

اگه یکی ازون اگزوفتالمیاش* به تورت بخوره

شب که کنارشی

حس می کنی

با پلکای نیمه بستش دائما مراقبته

و اون قرار های فرار

برای خلوت کوچه هایی که پنجره هاش

برهنگی تن اثیر زن هاست

میشه بخشی از رویاهای شب های طولانیت

و اینجوریه که

اضطرس* باعث میشه

عکس دستای عرقیت

جلوی لباست یه طرح خیس بندازه

چون فقط تو می دونی

هیچ حصاری

مثل شیشه های ورق زده ی پایین محله ها

پر از روزنه های سوراخ پرده ها نیست

پشت اون پرده های پرپری

می تونی مخمل قرمز پنجره ی خونه های بالا محله هارو

بین پاهای زنها

پیدا کنی

که همینطور به سمت سقف

عمود شدن

تا چند سیم برق

یا شایدم گنجشک ها و کلاغ های زشت ترحم انگیز

روشون بشینن و کثافت کاری کنن

بعد این تو هستی که دستتو می کنی توی یه در پوشالی

و از اون طرفش دستگیره رو می کشی

تا باز بشه

و روی لولایی که نداره بچرخه*

بعد یکی ازون مخمل های قرمز آتیشی انتخاب می کنی و

بین سیم های برقش گره می خوری و

می افتی توی کثافت گنجشک ها و کلاغ های زشت ترحم انگیز

حالا تو می تونی از بوی گندش به اوج برسی

و از این همه پیچیدن و پیچیده شدن به شوق بیای

و تمام اون لذتو بپاشی روی مخمل های قرمز

چون اونا فقط شبیه پرده های پنجره های خونه های بالا شهر هستن

و هیچ قاعده ای برای استفاده ندارن*

همین طور که صبح فرو می ریزه

تو در چشم های اگزوفتالمی عزیز

آخرین قطره های لذتتو

خالی می کنی

و با خودت می گی که عاشق زندگی پنهان والتر میتی هستی

بخش هایی که جیمز تربر هیچ وقت ازشون چیزی نگفته

* اگزوفتالمی: بر اثر پر کاری تیروئید (هيپر تيروئيديسم) کره چشم به طرف جلو برآمدگی پیدا می کند.

* اضطرس: از ترکیب استرس و اضطراب ساخته می شود که هیچ بنیان ادبی و علمی ندارد.

*to love is to make of one's heart a swinging door

* هر چیزی که شبیه دیگری باشد لزوما دلیلی برای استفاده یکسان وجود ندارد.